Bota pak e ēmendur, I ka shumė e shumė rrugė, Cilėn do ta shetitėsėsh, Do tė tgjuajnė me gurė. Por unė e kam njė lum, Nė tė cilin lundėroj, Tash e sa vite me radhė, Kėngėn time vazhdoj. Dhe nė kėngėn Time krejt ėshtė e vėrtetė, Rruga ime nuk ka negativitet. Dhe atė botė tė ēmendur, e injoroj, Lumi im i qetė, shpejt do ta rrėnoj. Ooo, ēdo gjė po dčegjojmė, Ooo,askujt si pengojmė, Rrugės tonė ne shkojmė, Ska forcė qė na ndalon, Ooo,qentė lehin, Karavanet kalojnė . Me duar nė xhepa Pėr rreth vehtes shikoj, Aspak nuk po aktroj Unė i lumtur jetoj. Zhurmėn nuk e ndjejė, Ajo shpejtė po kalon, Kėnga ime jehon, Dhe nuk do tė ndalon.
Publikuar nga ivan